Dit zijn rare woorden maar het zijn ook rare beestjes. In Nederland komen in huizen de Duitse kakkerlak en de Amerikaanse kakkerlak nog wel eens voor als plaag.
De pissebed.
Pissebedden (keldermotten) (Latijnse naam Oniscus Asellus) worden ten onrechte vaak als insecten aangeduid, maar het zijn koudbloedige schaaldieren, familie van de kreeftachtigen. Één van de weinige kreeftachtigen die op het land leven.
De diertjes zijn circa anderhalf centimeter lang en een halve centimeter breed, ze hebben twee voelsprieten, zeven paar pootjes, een plat lichaam, een hard uitwendig skelet en ze ademen door kieuwen. Pissebedden zijn zwart-grijs of bruin van kleur, de onderkant is vaak grijs of licht-bruin, ze hebben een soort harnas van tien plaatjes die overelkaar heen schuiven, sommige soorten rollen zich bij dreigend gevaar op.
Volwassen pissebedden verliezen hun harnas ongeveer eens per vier weken, eerst valt het achterste deel af, ongeveer twaalf uur later het voorste deel, ze eten het afgevallen harnas op om het kalk weer te gebruiken voor hun nieuwe jasje.
Als ze op hun rug liggen kunnen ze zich laten kantelen door met hun pootjes maaiende bewegingen te maken, zo komen ze weer op hun pootjes terecht.
Wereldwijd zijn er ongeveer negenhonderd soorten bekend. In Nederland komen zevenendertig soorten voor.
Pissebedden kunnen anderhalf tot twee jaar oud worden.
